Maarten van Doorn prijs,

Vier standaard-woningen had hij er kunnen neerzetten, aan de molenstraat in Hoedekenskerke. Die hadden er gemakkelijk kunnen staan, op de plek van een vervallen noodwoning van na de oorlog en een oude opslag schuur.
Marc Weise maakte een andere keuze. Uit liefde voor het Zuid0Bevelandse landschap liet hij een woonboerderij bouwen die splinternieuw en toch oud is.

Een dorpsbewoner kon Marc Weise laatst geen groter compliment maken. "He, het is net de boerderij van vroeger" kreeg hij te horen. Die boerderij van vroeger stond aan de Julianastraat in Hoedekenskerke, niet zover van de plek waar de nieuwe is verrezen. "Hoedekenskerke heeft het zwaar te verduren gehad in de oorlog", weet Weise. "Het dorp is eind 1944 flink beschoten, nadat Schotse troepen vanuit Zeeuws Vlaanderen op Zuid-Beveland landden bij Baarland. Dorpszicht, de oude boerderij aan de Julianastraat, kreeg een voltreffer en is afgebrand"


Marc Weise heeft dit van horen zeggen. Hij komt zelf nog maar sinds eind jaren zeventig, begin jaren tachtig geregeld op Zuid-Beveland, in Hoedekenskerke. Zijn familie heeft van oudsher grond op en een band met Zuid-Beveland. "Van mijn grootvader weet ik dat hij in hotel De Korenbeurs in Goes overnachte en dan ging hij hier wandelen. "Toen zijn kleinzoon, Marc Weise dus, voor het eerst uit Den Haag op Zuid-Beveland kwam, dacht hij "wat moet ik daar doen?"
"Ik heb daarna de schoonheid van Zeeland leren kennen en er een voorliefde voor opgevat"

Noodwoning,

Ondertussen zat hij aan de Molenstraat in Hoedekenskerke met een totaal vervallen noodwoning- "een boom groeide er dwars doorheen" - en een schuur de nog werd gebruikt voor de opslag van aardappelen. " Ja wat moest ik daar mee?" Hierachter wijst hij naar buiten "was een nieuwe boerderij, het nieuwe Dorpsgezicht, gebouwd. Niemand had die noodwoning meer nodig. Ik ben me gaan verdiepen in streekeigen architectuur en dat sprak me enorm aan. Ik heb er veel over gelezen en een bevriende architect uit Den-Haag gevraagd een schetsontwerp te maken voor nieuwbouw. Ik had namelijk geen zin een van die hotemetoten architectuurkantoor. Die beloven dit, en dat maar dan"

Het schetsontwerp van de bevriende Haagse architect is het niet geworden. "Ik moest toch bij de gemeente Borsele zijn om de bestemming van de grond te wijzigen van agrarisch in wonen.
Ik ben daar op weg geholpen. Hein de Vries, die toen bij de gemeente kwaliteitscoordinator was, wist iemand, Frans Rothuizen, een gepensioneerd architect uit Baarland. Ik had geen betere kunnen treffen. Hij zat bij stichting Monumentale Boerderijen Zeeland en weet heel veel van historische gebouwen af"
Architect en opdrachtgevert Frans Rothuizen en Marc Weise, zaten snel op een lijn. Wij wilden niet de zoveelste boerderette wegzetten, een woning in de stijl van een 'oude boerderij' die eigelijk niets historisch heeft.

"De verhoudingen moeten kloppen, tussen de woning en de schuur bijvoorbeeld. Een groot huis en een beetje schuur, dat kan niet.
Frans Rothuizen weet zulke dingen. En jij heeft ook een heel goed gevoel voor detailleringen. Het moet gewoon allemaal kloppen van beneden tot boven"
Op papier was het ontwerp voor elkaar. Het was perfect. "Vindt dan nog maar ens een bouwer die zoiets kan. Die vaklui in dienst heeft van wie je weet 'die kunnen dat'. Marc Weise ging niet zomaar bij een stel aannemers langs. Hij hoorde via een vriend die 'wel eens wat in Yerseke had gebouwd' dat een aannemingsbedrijf in Nieuwdorp, Otte, aan zijn eisen zou kunnen voldoen. "Je gunt je ergste vijand niet het bouwen van een huis", zegt Marc Weise bij wijze van grap. Hij koos als 'vijand' het aannemingsbedrijf Otte. "Met Kees Traas, werk voorbereider en projectleider bij Otte, klikte het direct. Hij was enthousiast en wist wat ik wilde."
Marc Weise wilde een oude Zeeuwse boerderij nieuw bouwen zonder concessies te doen.
En dat heeft aannemingsbedrijf Otte volgens hem uitstekend aangevoeld. Het verhaal over de gebruikte ijsselsteentjes spreekt wat dat betreft boekdelen. "Ga er maar aan staan, van zulke historische steentjes zoeken die ook nog voldoen aan de jongste isolatienormen. We vonden een ambachtelijke steenfabriek. Die heeft eerst bij wijze van proef een aantal steentjes gebakken.
Bij bouwmaterialenhandel Pilaar in Goes is daar een proefstuk van gemetseld. Het klopte.

De hele partij stenen kon komen. En wat bleek toen? De stenen hadden de kleuren van een bonte koe, zoals bij veel nieuwe Belgische huizen. De metselaars van Otte zagen dat en leden het werk stil. Waar maak je zo iets nog mee? Het is gelukkig allemaal goed gekomen. We hadden dat proefmuurtje nog. De steenfabriek kon er niet onderuit. Het ging om een wezenlijke afwijking. Heel dat akkefietjes heeft wel twee tot drie maanden gekost".

Al met al heeft de bouw van de boerderj een jaar geduurd. Marc Weise is zeer te spreken over het resultaat. Hij loopt rond en wijst op 'details'. "Zie je dat metselwerk aan de randen van het dak. Dat zijn boerenvlechten. Echt vakwerk. Moet je kunnen. De metselaars Kees Otte, een oude rot in het vak, en Bennie de Hamer konden dat." Nog zo'n 'detail', de witte omlijsting van de loopdeur in de grote mendeur. "Je moet maar weten hoe breed die witte omlijsting moet zijn. Architect Frans Rothuizen wist dat. "En waarom die loopdeur met witte verf is omlijst? Marc Weise "Vroeger was het 's nachts natuurlijk aardedonker. Danzij die witte omijsting kon je zien waar je de schuur binnen kon lopen."

Toverdoos,

De details maken het geheel compleet, zelfs zo compleet dat de nieuwe hoeve aan de Molenstraat in Hoedekenskerke niet van een opgeknapt oud exemplaar is te onderscheiden. Aan de buitenkant althans. Want binnen is het 'gewoon' modern. Neem de verwarming. Op aanraden van aannemer Marcel Otte heeft Marc Weise voor warmte pomptechniek gekozen. Tot op zestig meter diepte zijn zeven kunstofpijpen in de grond gestopt. Het water in die pijpen neemt de temperatuur van het grondwater aan, twaalf tot veertien graden celcius. Voor de verwarmng en om het leidingwater te verwarmen hoeft dan nog maar weinig te worden bijgestookt. "Een toverdoos", noemt Marc Weise de warmtepompinstallatie, "En in vijf jaar tijd heb je de extra investering terugverdiend, zeker met de huidige energie prijzen."
Voor zijn woonboerderij mocht Marc Weise - die onder meer in Brussel werk onlangs de Maarten van Doorn prijs van de emeente Borsele in ontvangst nemen, een waarderingsprijs voor goede architectuur. De eigenaar is blij met de erkenning, maar wat een oude dorpsbewoner zei, 'he dat is net de boerderij van vroeger', dat is voor hem de echte erkenning.

Bron : PZC zaterdag 17 december door Harmen van der Werf



[Home]